Gedachten

Gedachten bij de vormgeving van de website


Vormgeving laat iets zien van wie we zijn, wat we denken, voelen en willen. Zo laten  we door de kleren die we dragen en door de manier waarop we onze woonplek inrichten iets van onszelf zien en drukken we onszelf uit.


Het gebruik van kleuren is een belangrijk onderdeel van vormgeving. Aan het kleurggebruik op deze website liggen de volgende gedachten ten grondslag.


De kleur blauw staat o.a. voor het verwerven van inzicht, het krijgen van helderheid,  bewustwording.

De kleur oranje ontstaat door het mengen van de kleuren rood en geel.

Rood staat staat o.a. voor gevoel en geel voor, energie, willen.

Oranje staat voor je ergens bij betrokken voelen en daarvoor in actie komen, je daarvoor inzetten, je engageren met passie.

De kleuren blauw en oranje staan in de vormgeving van deze website samen voor ons denken, voelen en willen als belangrijke instrumenten voor het vormgeven van ons leven.


De foto's van de jaargetijden zijn gekozen omdat de jaargetijden het jaar een ritme geven met ieder hun eigen kenmerken: sferen, verschijnselen en invloeden. Ze dragen ons als het ware door het jaar heen, geven het jaar een tijdsstructuur, beinvloeden ons gevoel en stemming en staan voor de vele processen in ons leven zoals geboorte en dood, naar buiten en naar binnen gekeerd zijn, de fasen van jeugd, volwassenheid en ouderdom en in- en uitdamenn, werken en loslaten, strijden en uitrusten.


'Naast de ritmes van maanden, weken en dagen kennen jaren het ritme van de seizoenen, met de verstillende witheid en de koude kaalheid van de winter, met het frisse ontluiken en de verraderlijke nachtvorst van de lente, met de omhullende warmte en de klamme hitte van de zomer en met de verwonderende kleuren en het winderige ontbladeren van de herfst. 


Als we ons mee laten voeren door de seizoenen ontdekken we na het ontbladeren van de herfst in de kaalheid van de winter de prachtige structuren van de bomen en doet ons dat wellicht, een laag dieper, bewust worden van de structuur van ons leven, van ons voelen, denken en willen en  komen we in de lente vernieuwd en verfrist te voorschijn, beleven en doen we in de zomer alles op een nieuwe manier en toont ons leven in de herfst nieuwe kleuren op weg naar bewustzijn, vrijheid en betrokkenheid.' 


Tekst homepagina november 2015.



Gedachten rond het nieuwe jaar 2016.


'Ik voel me welkom in het nieuwe jaar en heb me voorgenomen om 2016 te kleuren  met nieuwsgierigheid en verbeelding. Mijn oudste kleindochter zei: ‘Maar opa, je bent toch al nieuwsgierig, misschien moet je dus zeggen bewust nieuwsgierig.' Dus wil ik in 2016 bewust nieuwsgierig zijn en mijn verbeeldingskracht schenken aan dat wat dit jaar voor mij en iedereen mooier kan maken, kleurrijker.


Passie’ was en is een belangrijk leidmotief in mijn leven, maar passie heeft zo’n zijn valkuilen, heb ik ontdekt. Het heeft de neiging om mijn blik te vernauwen en met oogkleppen recht vooruit te kijken en te lopen en het verrassende van links en rechts niet te zien.


Nieuwsgierigheid nodigt uit om te ontdekken, open naar alles te kijken wat ik tegenkom  in het leven van alle dag, om vragen te stellen en die open te laten zodat zich antwoorden kunnen vormen. Vragen zijn belangrijker dan antwoorden omdat zolang de vraag nog niet is beantwoord er openheid is. Goeie vragen dwingen geen antwoorden af, maar staan er voor open. Als het antwoord is gegeven, is die openheid doorgaans weg, het vraagstuk is opgelost. Maar op vragen zijn doorgaans meerdere antwoorden mogelijk en die krijgen een kans als ik de vraag open houd en niet te vlug afsluit en bereid ben een antwoord in te ruilen voor een beter.


Verbeelding kan de huidige werkelijkheid optillen naar een betere, kan een wens, droom of verlangen vertalen in een reëel beeld waar de werkelijkheid naar opgetild kan worden en waar ik me voor kan inzetten met passie, ja met passie met aandacht voor het oogkleppensyndroom. Ik ben nieuwsgierig naar wat ik in dit jaar mag ontdekken.'


Tekst homepage januari 2016.

Tekst homepage september 2016, thema Thuis.


Als je, zoals ik, in een toeristisch stadje en streek woont, zie je in de zomer van nabij het leven veranderen. Naarmate het vakantieseizoen zich volgens een afgesproken tijdsindeling van school- en bedrijfsvakanties opent, worden de terrassen drukker, de rijen voor attracties langer, verschijnen er steeds meer korte broeken, wandelschoenen, rugzakken en fietsers, niet alleen in het weekend maar ook door de week, en hoor je verschillende talen en accenten.


Als het ‘hoogseizoen’ is, hoor je dat  als je ’s morgens nog in bed ligt of al bent opgestaan. Het ochtendverkeer komt later op gang en is rustiger, en de stemmen van de schoolgaande kinderen worden vervangen door die van fietsers die al fietsend blijkbaar elkaar van alles moeten vertellen. Campings lopen vol, er is minder vrachtverkeer en er zijn meer auto’s met kinderen en fietsen, meer caravans, campers en mensen. Maar ondanks de drukte vertraagt het leven, mensen lopen niet haastig maar slenteren door de straatjes, of wandelen ontspannen op bos- en veldwegen. De mensen kijken doorgaans niet recht vooruit op weg naar een bepaald doel, maar kijken om zich heen, staan stil en kijken naar hun nieuwe omgeving en misschien naar elkaar en zichzelf.


Eind augustus gaat de vakantiesfeer weer langzaam over in die van alledag. Er rijden auto’s, caravans en campers de andere kant op, richting autoweg, op weg naar huis: de uittocht en terugtocht is begonnen. En op de maandag na de school- en bouwvakvakanties is er weer de sfeer van ‘normaal’, niet minder druk, maar anders druk, meer vertrouwd. Iedereen is weer thuis en herneemt het leven van elke dag, hopelijk verfrist en met nieuwe energie en voelt zich weer thuis in het leven van alledag. Zo niet, dan ………

Tekst homepage november 2016, thema   Leven-dood.


Ik houd van het ritme van de jaargetijden, van de opeenvolging van de nachten, ochtenden, middagen en avonden, van de voortduren beweging van vandaag naar gisteren en morgen, van al deze bewegingen die me meevoeren, me in beweging houden op de stroom van het leven naar alsmaar verder.

Deze voordurende bewegingen hebben me nieuwsgierig gemaakt naar waar ik vandaan kom en naartoe ga en ik heb mogen ontdekken dat, zoals ik me jaar in jaar uit door de jaargetijden beweeg, ik dat ook doe door de verschillende levensfasen en -sferen hier op deze aarde en in het bovenaardse, in een eeuwig durende spiraal van sferen die me helpen op de weg van mijn groei en ontwikkeling: de essentie van leven.

Hoewel we steeds verder in het heelal kunnen kijken, beperkt onze kijk op het leven zich steeds meer tot de tijd en ruimte op deze aarde. Daardoor wordt onze kijk op het leven steeds benauwder en zijn we ons gevoel voor beweging van het leven door tijd en ruimte kwijtgeraakt. Omdat we niet meer weten waar we vandaan komen en waar we naartoe gaan, weten we ons geen raad meer met dit leven en zoeken we koortsachtig naar zingeving.

Maar misschien moeten we ons eerst zó benauwd gaan voelen dat we wel moeten uitbreken uit deze beperktheid van zien en ervaren. Ook dat is een natuurlijk ritme waar we blijkbaar niet aan kunnen ontkomen.

Na de herfst en de winter komt altijd weer een nieuwe lente.

Tekst  homepage februari 2017, thema  Op weg in 2017.


De feestdagen van Kerstmis en Nieuwjaar zijn voorbij en we zijn alweer een maand op weg in 2017 met wellicht een hele hoop wensen en voornemens. En hoewel we niet echt weten welke weg we zullen lopen, is het  een hoopvolle gedachte dat we er zelf invloed op kunnen uitoefenen.

De Chinese filosoof Lao Zi (6de eeuw voor Christus) omschrijft het begrip ‘De weg’ (Dao) als de weg die we creëren terwijl we hem gaan. Alles wat we doen en de wijze waarop we ons leven leven, beïnvloedt onszelf en alles om ons heen.

Volgens Lao Zi  is er een goede en een verkeerde weg. 'Goed' betekent dat we afgestemd zijn op de wereld om ons heen, ermee in contact staan en er op de juiste manier op reageren zodat we een weg scheppen en lopen waarop wij en alle mensen om ons heen kunnen floreren. Een verkeerde weg is omgekeerd: alleen maar mikken op ons eigen succes en macht, ongeacht hoe het met andere mensen gaat. Dat is ‘verkeerd’ omdat het op de lange duur ons leven en dat van de mensen om ons heen niet ten goede komt. 

De uitgesproken wensen en de gemaakte voornemens voor onze weg in 2017 zijn lovenswaardig, maar hebben alleen echt invloed als we ze omzetten in concreet dagelijks handelen.

 

Ik wens ons allen voor 2017 het banen en lopen van een GOEDE WEG.

Tekst homepage april 2017, thema Stilte, het vergeten paradijs.


In de winter trekt door de lage temperaturen en lichtenergie alles en iedereen zich terug in zichzelf. De heldere vriesluchten en sneeuw verlichten gelukkig af en toe de donkerte en grauwheid en trekken ons uit een dreigende somberheid.


De winter is stil en maakt stil. Maar in die stilte gebeuren er wonderen: vormen zich knoppen die in de lente als paraplus openklappen en ontwikkelt zich ondergronds van alles dat zich door de warmte van de lentezon met een wonderlijke levenskracht door de aardkorst naar boven worstelt om daar tot groei en bloei te komen.


Hopelijk hebben de stilte en rust van de winter ook in onszelf hun werk gedaan, hebben we in die rust en stilte onszelf ontmoet, hebben we weer zicht gekregen op wie en wat we echt willen zijn en heeft dat inzicht dezelfde groeikracht en frisheid als die we met verwondering zien in de lente.


Ik wens ons allen een nieuwe en frisse start in de lente, vol nieuwe authentieke levenslust!

Tekst homepage juni 2017, thema Lente, verwondering en nieuw leven.


De lente, iedere keer weer een wonder na de bijna kleurloosheid en de kilte en stilte van de winter. Bij het langzaam stijgen van de temperatuur staat de natuur op barsten en kwetteren en fluiten de vogels hun lentevreugde. Heel voorzichtig komen er barstjes in de aardkost en vertonen de gladde blader- en bloemknoppen onregelmatigheden om daarna als paraplus open te klappen in een zee van bloemen en kleuren. Als je dan een of twee weken achter elkaar zou hebben geslapen, zou je in een vreemde wereld terecht zijn gekomen. Maar de lente trekt ons naar buiten en daar mogen we vol verwondering het geboorteproces van de lente meemaken, geen dag is dan hetzelfde.

De beuk voor mijn raam heeft inmiddels zijn volle bladerkleed met een wijnrode kleur gekregen, de bosranden, weiden en velden laten een uitgebreid kleurenpallet zien, de lammetjes dartelen in de wei en de vogels broeden geduldig en vol verwachting op hun eitjes.


Ook ik ontving door de toenemende lichtenergie een energie-impuls. Ik kreeg na ‘de winterslaap’, waarin er allerlei nieuwe ideeën in me opkwamen, zin om ze uit te voeren en om erop uit te trekken, op zoek naar het nieuwe. Het resultaat is een nieuw verhaal en een nieuwe column en de zoveelste ontdekkingstocht in onze lievelingsstad Parijs.


Als we ons mee laten voeren door de seizoenen ontdekken we na het ontbladeren van de herfst in de kaalheid van de winter de prachtige structuren van de bomen en doet ons  dat wellicht, een laag dieper, bewust worden van de structuur van ons leven, van ons voelen, denken en willen, en  komen we in de lente vernieuwd en verfrist te voorschijn, beleven en doen we in de zomer alles op een nieuwe manier en toont ons leven in de herfst nieuwe kleuren op weg naar bewustzijn, vrijheid en betrokkenheid.


Ik wens ons allen een vernieuwende lente en zomer!

Tekst homepage septemeber 2017, thema Reizen.


De zomer- en vakantieperiode is een uitgesproken tijd om te reizen, om naar andere oorden en landen te gaan, om kennis te maken met nieuwe landschappen en culturen. Hierdoor kunnen we ons bewust worden van de diversiteit van volkeren, van onze eigen identiteit, van de verrijking die andere culturen ons kunnen bieden, van wat ons bindt en waarin we van elkaar  verschillen, van de relativiteit van onze opvattingen en gewoontes, enzovoort. Reizen kan ons leven verrijken en ons nader tot elkaar brengen.

Toch reizen vele mensen naar andere landen, verblijven in een ressort met all-in-voorzieningen en keren naar huis terug, gebruind maar zonder echt kennis genomen te hebben van het land waar ze op vakantie waren. Zo ‘reizen’ we ook vaak door het leven, van dag naar dag en van jaar naar jaar, opgesloten in onze alledaagse gewoontes en opvattingen.

Maar net zoals we kunnen leren lezen en rekenen, leren om naar kunst te kijken, leren om niet alleen te kijken maar ook te zien, kunnen we ook leren ‘reizen’ in de meest uitgebreide betekenis van het woord: bewegen, ons buiten ons eigen vertrouwde territorium begeven, ons openstellen voor het andere, avontuurlijk op zoek gaan naar het nieuwe, het onbekende achter de zichtbare werkelijkheid en  naar de betekenis en zin van alles wat we doen of wat we tegenkomen.


Ik wens ons allen een inspirerende ontdekkingsreis door de nazomer, de herfst en ons leven.

Tekst homepage november 2017, thema Herfst.


De herfst heeft als tegenhanger de lente, afsterven tegenover worden, ontstaan. Het is wellicht juister om te zeggen dat ze naast elkaar staan als een twee-eenheid: geboorte en dood. Alles wat ontstaat verdwijnt ook weer. We worden geboren, groeien en ontwikkelen ons en zullen eens sterven. Zo doorlopen we als mens de levensfasen van de jaargetijden, van de lente via de zomer naar de herfst en winter.

Ik ben inmiddels in de herfst van mijn leven aanbeland. Ik ervaar en beleef deze fase zoals ik de herfst beleef: een mooie, kleurrijke en fascinerende tijd die me naar binnen keert en doet mijmeren en opruimen. Ook voel ik in deze levensfase, zoals in de herfst de dagen korten en het zonnelicht afneemt, het langzaam afnemen van mijn krachten, de vertraging van mijn handelen, het me terugtrekken uit de drukte, het verkleinen van mijn reiscirkel, maar ook het plaats maken van kwantiteit voor kwaliteit, van drukte voor rust en reflectie en van doen voor zijn. Ik ruim niet alleen figuurlijk mijn leven op, maar ook letterlijk: spullen zoals foto's, brieven en stapels bewaarde tijdschriften en uitgescheurde artikelen, en ik kijk hierbij naar wat er nog interessant is voor mijn nabestaanden: ik besef in deze fase van mijn leven indringend dat mijn leven eindig is.

Maar in tegenstelling tot de groeiende opvatting in het Westen, zie ik de dood niet als een zwart gat dat onzeker en angstig maakt, maar weet ik dat het leven na de dood verder gaat en dat, zoals ik me jaar in jaar uit door de jaargetijden en door de verschillende levensfase beweeg , ik dat ook doe door vele verschillende levens hier op deze aarde en in het buitenaardse, in een eeuwig durende spiraal van sferen die me helpen op de weg van mijn verdere groei en ontwikkeling, de essentie van leven, naar mijn uiteindelijke eindbestemming.

Zoals na elke herfst en winter een nieuwe lente komt, zo komt er na mijn dood een nieuw leven, of juister geformuleerd, het leven gaat gewoon verder, in een andere sfeer, die godsdiensten omschrijven als ‘de hemel’. Met het ontkennen van deze hemel hebben we de zin van het leven, van onze bestemming verloren en zwerven we doelloos rond, vertwijfeld zoekend naar zingeving.


Ik wens ons allen een mooie reis door de herfst, alsmaar verder voorbij het zichtbare en bewijsbare.

Tekst homepage juni 2018, thema Op weg.


Het doel van het leven, van het op weg zijn door de jaren, jaargetijden en levensfasen is volgens mij om te groeien en ons te ontwikkelen tot vrije, bewuste en liefdevolle mensen. Net zoals een bloem- en bladknop zich in het voorjaar op een wonderbaarlijke wijze ontvouwen, willen wij van nature onze lichamelijke en geestelijke capaciteiten ontwikkelen en tot bloei laten komen. Waarom voelen we ons zo voldaan als we een diploma hebben gehaald, iets konden wat we eerst niet konden, na een moeizame klim de top van de berg bereikt hebben, de baan hebben gekregen die we echt wilden en waarvoor we hard hebben gewerkt?!

Baby’s oefenen onbewust al hun spieren en bewegingen om na enige tijd te kunnen lopen. Het is ontroerende om te zien hoe ze waggelend, lachend en met de armen hoog in de lucht hun eerste zelfstandige stapje zetten. En ook al vallen ze vele malen, iedere keer staan ze weer op en proberen op nieuw, vol vertrouwen en plezier in het leven.

Op weg zijn zonder doel, zonder vooruitzicht is frustrerend, voelt als zinloos en laat ons depressief stilstaan. Mensen die depressief zijn weten niet wat ze met het leven aanmoeten, waarom ze ’s morgens zouden moeten opstaan.


Moge het ervaren en genieten van de afgelopen lente waarin alles tot leven kwam, ons in de zomer sterken in onze pogingen om te groeien en te bloeien tot wat we in het diepst van onze wezen willen zijn.

En als we deze zomer letterlijk ‘weg gaan’, moge de zomer ons dan langs wegen, streken, plaatsen en ervaringen voeren die een bijdrage leveren aan een verrijkend, inspirerend en groeizaam leven.

Tekst homepage september 2018, thema Gewoon.


Ik hou van het gewone met af en toe een uitzondering. Als we niet van het gewone, het alledaagse houden, is er volgens mij iets mis. We vinden dan blijkbaar geen voldoening in wat we doen in onze alledaagse bezigheden en vraagt dat om reflectie.

Resultaat, succes, voldoening is het gevolg van gewoon elke dag ons 'werk' doen, elke dag een stukje van onze dromen realiseren. We halen het examen door elke dag naar school te gaan en te studeren, gestimuleerd door onze dromen van wat we willen bereiken.


Maar af en toe is het noodzakelijk om even iets anders te doen,  onze zinnen te verzetten, even letterlijk en figuurlijk afstand te nemen van ons werk, huis, woonplaats en wellicht ook van ons land, om even te ontspannen, onze aandacht op andere dingen te richten en nieuwe inspiratie op te doen.


Zoals we in- en uitademen, vraagt het leven om een afwisseling van werken en afstand nemen en van strijden/met overtuiging je ergens voor inzetten en rusten. Het leven zoekt naar evenwicht, balans tussen geven en ontvangen, tussen doen en laten, tussen geluid en stilte, tussen drukte en rust. Ook dat is gewoon.


Na de zomervakantie beginnen we weer aan het gewone leven. Ik wens ons allen dat we het gewone leven, het leven van alledag als zinvol en inspirerend ervaren. Zoniet dan moeten we op zoek naar een nieuwe invulling.


Tekst 'Overpeinzing' september 2018, thema Roddelen.


Roddelen is met genoegen negatief over iemand spreken. Als we roddelen kunnen we ons afvragen waarom we het doen. Roddelen doen we over een ander, maar zegt veel meer over onszelf. In veel gevallen is jaloezie, ongenoegen, boosheid of wraak erbij betrokken, is het als bij drankzucht, we kunnen niet meer zonder en is het een gevolg van een saai leven. Het monotone dagelijks leven wordt onderbroken met aangedikte en spannende verhalen of verzinsels. Het geeft ons een opwindend gevoel en we hopen er succes mee te hebben. We beseffen te weinig hoe we zo een negatieve sfeer scheppen die zowel negatief is voor de betrokkene als voor onszelf. Het overwegen waard is de uitspraak van Bob van Sant: Het aantal slachtoffers in het menselijk verkeer is veel groter dan in het verkeer op de weg.

Tekst homepage november 2018, thema Jaargetijden.


De zomer was warm, lang en droog, voor mij 'te'. Ik verlangde naar de herfst, naar zijn frisheid en koelte, zijn getemperd licht en zelfs naar zijn regen en wind, naar een dikke jas en kortende dagen, dichte gordijnen en brandende kaarsjes, de buitenwereld naar buiten.

Aan het einde van de afgelopen donkere en sombere winter verlangde ik naar de lichte, frisse en kleurrijke lente, en zo zal het op het einde van  de komende winter ook wel weer zijn.

Ik hou van de opeenvolging van de jaargetijden die  naar elkaar verlangen, zoals de inademing naar de uitademing, de nacht naar de dag, donker naar licht, laag naar hoog.

Het leven draagt ons alsmaar verder op onze weg naar groei en ontwikkeling, jaar na jaar, seizoen na seizoen, levensfase na levensfase. Elke dag, week en maand, elk seizoen en jaar en elke levensfase heeft daarin zijn specifieke mogelijkheden, gaven en opgaven.


Moge de herfst waarin de natuur zich, na een laatste kleurrijke uitademing,  terugtrekt in zichzelf, ons langzaam naar binnen doen keren om daar al het mooie en kleurrijke te ontdekken dat in ons sluimert en dat na de winter verlangt om naar buiten te komen en in de lente te gaan groeien en bloeien.

Tekst homepage december 2018, thema 2019.


Jaarfeesten verschillen van elkaar omdat ze horen bij een bepaald jaargetijde. Zo vieren we oorspronkelijk met Carnaval het begin van de lente en met het Kerstfeest de zonnewende: de donkerste dagen zijn voorbij en de dagen gaan vanaf nu weer lengen. Godsdiensten hebben er hun eigen betekenis aan toegevoegd. Zo vieren we met Kerstmis de geboorte van Jezus en is Carnaval het begin van de Vasten.

Is Carnaval een uitbundig feest met letterlijk veel toeters en bellen, het kerstfeest is in wezen een feest van naar binnen gekeerd zijn, van bezinning. We keren terug naar ons kindzijn, met al haar potenties en dromen en kunnen ons bezinnen op hoe het daarmee nu gesteld is en wat dat betekent voor de invulling van het komende nieuwe jaar, zodat ze weer fris kunnen groeien en bloeien in de lente en we dan alle reden hebben tot feestvieren.


Tekst 'Overpeinzing' december 2018, thema Dromen van vrede.


Als ik zie hoe moeizaam relaties vaak verlopen, hoe buren met elkaar omgaan, hoe politieke partijen zich tot elkaar verhouden, hoe landen ten opzichte van elkaar staan, hoe werelddelen met elkaar wedijveren om de macht, hoe bedrijven met elkaar concurreren en mensen uitbuiten, hoe godsdiensten elkaar bestrijden, hoe bevolingsgroepen en stammen elkaar naar het leven staan en hoeveel onvrede er vaak in mezelf te voorschijn komt, hoe kan ik dan dromen van een vreedzame wereld? 

Tekst homepage februari 2019, thema Minder, minder, minder.


De nieuwjaarskaarten zijn al weer geruime tijd opgeruimd en misschien ook de meeste voornemens. De alledaagse bezigheden en beslommeringen eisen gewoon weer onze aandacht. Maar juist onze alledaagse bezigheden bepalen ons eigen welzijn en die van de wereld. En wijzelf en de wereld zijn vaak vooral druk met nog meer produceren, verkopen, kopen en consumeren. Maar we weten diep in onszelf dat steeds meer en meer ons uiteindelijk niet echt gelukkiger maakt. Integendeel, het bedreigt het bestaan van ons en onze kinderen.

In dit kader voelde ik me geïnspireerd door de slogan van de Triodosbank: ‘2019: tijd voor duurzame voornemens’:


Laten we minder spullen kopen.

Veruit de grootste milieu-impact komt van de aankoop van nieuwe spullen, zoals meubels, elektronica, papier en speelgoed.

Laten we minder vlees eten.

Dat minder vlees eten goed is voor het milieu weten we wel.

Laten we minder energie verbruiken.

Wonen staat op de derde plek in de milieu-impact.

Laten we minder en slimmer reizen.

Een retourtje Bali is qua impact van de uitstoot vergelijkbaar met 4 jaar autorijden.

Laten we minder kleding kopen.

De kledingindustrie is de tweede meest vervuilende industrie ter wereld (na de olie-industrie).

Laten we minder plastic gebruiken.

Het overmatig gebruik en niet recyclen van plastics vervuilt het milieu en onszelf.


Moge 2019 een jaar worden van minder verbruik, een jaar waarin we ons minder laten opjagen door  reclames en alles wat nieuw en in is, en eerst nagaan of we echt iets nieuws nodig hebben en dan kiezen voor kwaliteit, zodat we er lang van kunnen genieten.


Tekst 'Overpeinzing' februari 2019, thema Een economische crisis.


De schuld van elke financiële crisis leggen we doorgaans bij de banken en overheden, maar we zien niet dat wijzelf daar een cruciale rol in spelen. Wij willen een zo hoog mogelijke rente op ons spaargeld en beleggingen en een zo hoog mogelijk pensioen hetgeen leidt tot risicovolle investeringen en leningen. We nemen steeds hogere hypotheken en kopen steeds meer, gaan vaker en verder op vakantie en zijn bereid ons daar flink voor in de schulden te steken. Als wij dan door omstandigheden grootschalig in financiële moeilijkheden komen, kan er een algemene financiële crisis ontstaan waar wij mede oorzaak van zijn. Het terugdringen van het risico van een nieuw crisis vraagt van ons allen het terugdringen van onze schuldenopbouwend consumptiegedrag van ‘steeds meer’.

Tekst homepage april 2019, thema Wie ben ik?


De vraag kan gesteld worden wat de betekenis is van het stellen van deze vraag voor de invulling van ons leven.

Naar mijn mening kan ze een belangrijke functie hebben in het proces van bewustwording van wat onze dromen zijn en wat onze dynamische krachten en onze sterke en zwakke kanten, als voorwaarden om ons verder te kunnen ontwikkelen tot bewuste, vrije en betrokken mensen.

Ons 'karakter' is niet statisch, we starten met bepaalde karaktertrekken, maar we kunnen ze ontwikkelen. We kunnen ons van onze specifieke karaktertrekken bewust worden en ze bewust inzetten voor een positief en gelukkig leven en de zwakke kanten ervan verbeteren.

Het is zaak dat we geen slaaf zijn van ons karakter, dat het niet bepaalt wat we doen, maar dat we ons ontwikkelen tot vrije personen die in alle situaties kunnen zijn zoals we wensen te zijn: bewust, vrij en oprecht betrokken, hetgeen het uiteindelijke doel van ons leven is.


Ons bewust worden van wie we zijn, wat ons beweegt, is een voorwaarde om vrij te zijn, om te kunnen handelen vanuit onszelf en niet vanuit datgene wat de omgeving van ons vraagt.

Vrij zijn op haar beurt is een voorwaarde om echt oprecht betrokken te kunnen zijn op onze omgeving.


In de winter trekt niet alleen de natuur zich terug in zichzelf, maar de winter is en was ook een geschikte tijd om dat zelf te doen en te reflecteren over 'de stand van zaken' om in de lente weer verfrist en met nieuwe energie te kunnen groeien en bloeien.

Niet alleen reflectie kan ons meer bewust maken van wie en wat we zijn, maar ook het bekijken van foto's van onszelf. In het digitale mapje 'Foto's Harrie' trof me onderstaande foto omdat ik er iets heel eigens in herkende, de peinzende blik van de zoeker. Juist niet-selfies laten vaak echt iets van onszelf zien.

Tekst homepage juni 2019, thema Over kleuren.


De warme lentezon veroorzaakte voor de zoveelste keer weer een explosie van kleuren. Blad- en bloemknoppen ontvouwden zich in zeer korte tijd als parapluis, waardoor in een paar weken tijd  onze omgeving met veel grijstinten veranderde in een prachtige groene wereld met indrukwekkende gele, roze en witte bloesemaccenten. En al die energie die alles deed ontluiken en al die kleurenpracht bracht ons de verkwikkende lente-energie die we zo nodig hadden na de donkere wintermaanden.

De groenkleuren zijn in de lente groengeel en ontwikkelen zich in de loop van zomer naar groenblauw waardoor de sfeer verandert. Doorgaans beoordelen we kleuren als mooi, lelijk of wel aardig en zijn we ons er niet altijd van bewust dat dat mede komt doordat kleuren letterlijk invloed hebben op de sfeer, op onze stemming. Sommige kleuren maken ons vrolijk en opgewekt, zoals bijvoorbeeld geel en oranje, en andere kleuren maken ons somber, zoals bruin en grijs, of doen ons naar binnen keren, zoals blauw en paars. Vaak laten we ons in het gebruik van kleuren in ons huis of bij de keuze van onze kleding  vooral beïnvloeden door modetrends en houden we te weinig rekening met het fijt de kleuren letterlijk en dus fysiek onze activiteiten beïnvloeden.

Goethe was niet alleen een beroemd dichter maar ook een beroemd natuurkundige die onder andere veel onderzoek heeft gedaan naar de werking van kleuren op mensen en ruimtes. In het verhaal ‘Over kleur’  (zie Verhalen) wordt o.a. zijn visie op kleuren beschreven die hopelijk een bijdrage levert aan een bewustere en dus effectievere toepassing van kleuren in ons dagelijks leven en een bewuster beleven van de lente-, zomer-, herfst- en winterkleuren.

 

Ik wens ons in alle opzichten een kleurrijke reis door de zomer.


Tekst homepage september 2019, thema Levensritmes.


We zijn weer thuis van even weggeweest naar een ander land, een andere omgeving of gewoon thuis in een ander ritme en hernemen weer ons gewone leven, hopelijk uitgerust en met een frisse blik op het gewone dagelijkse leven.

Even afstand nemen van het dagelijkse levensritme maakt deel uit van de natuurlijke ritmes van het leven: 

Eb en vloed, dag en nacht, licht en donker, bergen en dalen, het ritme van de jaargetijden, van de dagen, weken, maanden en jaren, in- en uitademen, geven en nemen, ons naar binnen en naar buiten keren, weggaan en thuiskomen, lawaai en stilte, drukte en rust, werken en afstand nemen, strijden en rusten, zitten, liggen, staan en bewegen, passief en actief, denken en mediteren, ons afsluiten en openstellen, vlug en langzaam.

Op onze weg van groei en ontwikkeling naar bewuste, vrije en betrokken mensen, draagt het bewegen tussen deze polen ons als golven naar het strand.


Laten we in ons dagelijkse leven aandacht hebben voor de ritmes van het leven en ons erdoor laten dragen. 


Tekst 'Overpeinzing' september 2019, thema Lessen van Aristoteles.


1: Geluk is een werkwoord.

Streef ernaar alles op de best mogelijk manier te doen, en zo de best mogelijke versie van jezelf te worden, en anderen helpen hetzelfde te doen.

2: Plezier brengt je op het spoor.

Onderzoek wat jou echt diep plezier geeft, want daar ligt je roeping.

3: Bewandel de juist middenweg, want dan zit je goed.

Bijvoorbeeld: geen gat in je hand hebben maar ook geen vrek zijn.

4. Je bent wat je herhaaldelijk doet.

Je handelt niet goed omdat je die deugd hebt, het is andersom: je hebt die eigenschap omdat je herhaaldelijk goed handelt.

5: Je hebt vrienden nodig om gelukkig te worden. 

Loyaal zijn, er voor elkaar zijn in moeilijke tijden, elkaar toelaten in je leven, elkaar scherp en bij de les houden.

Tekst homepage november 2019, thema Levensfasen.


De zomer is nu echt voorbij en we hebben voor de zoveelste keer kennis gemaakt met de plensbuien en de wind van de herfst. Zoals de seizoenen elkaar opvolgen zo doen dat ook de verschillende levensfasen: jeugd, volwassenheid en de ouderdom, die ons meevoeren op onze weg van groei en ontwikkeling naar bewuste, vrije en betrokken mensen. 

0-21: De lente van ons leven.

Ons lichaam vormt zich en krijgt zijn eigen kleur. We leren door doen (0-7), door denken (7-14), door voelen (14-21).

21-42: De zomer van ons leven.

Onze persoonlijkheid vormt zich en krijgt zijn eigen kleur. We zoeken onze eigen relatie met de wereld (21-28), krijgen onze eigen standpunten (28-35), en definiëren onszelf opnieuw (35-42).

42-63: De herfst van ons leven. 

Al onze kleuren worden zichtbaar. Periode van wijs worden en schenken. Alles krijgt de kleuring van onze ziel, ons diepste zijn.

63-..: De winter van ons leven.

met zijn verstilling en bij onszelf komen, het leven verteren, er rust in vinden, het vrij onze eigen kleuring geven en wijs oud worden.


Tekst 'Overpeinzing' november 2019, thema Jaargetijden.


Naast de ritmes van maanden, weken en dagen kennen jaren het ritme van de seizoenen, met de verstillende witheid en de koude kaalheid van de winter, met het frisse ontluiken en de verraderlijke nachtvorst van de lente, met de omhullende warmte en de klamme hitte van de zomer en met de verwonderende kleuren en het winderige ontbladeren van de herfst. Als we ons mee laten voeren door de seizoenen ontdekken we na het ontbladeren van de herfst in de kaalheid van de winter de prachtige structuren van de bomen en doet ons dat wellicht, een laag dieper, bewust worden van de structuur van ons leven, van ons voelen, denken en willen en  komen we in de lente vernieuwd en verfrist te voorschijn, beleven en doen we in de zomer alles op een nieuwe manier en toont ons leven in de herfst nieuwe kleuren op weg naar bewustzijn, vrijheid en betrokkenheid.


Tekst homepage december 2019, thema Winter.


De winter is stil en maakt stil. Maar in die stilte gebeuren er wonderen: vormen zich knoppen die in de lente als paraplus openklappen en ontwikkelt zich ondergronds van alles dat zich door de warmte van de lentezon met een wonderlijke levenskracht door de aardkorst naar boven worstelt om daar tot groei en bloei te komen.

Hopelijk doen de stilte en rust van de winter ook in onszelf hun werk, ontmoeten we in die rust en stilte onszelf, krijgen we weer zicht op wie en wat we echt willen zijn en heeft dat inzicht dezelfde groeikracht en frisheid als die we met verwondering zien in de lente.


Tekst 'Overpeinzing' december 2019, thema Veranderen.


De huidige bedreigingen van onze toekomst vereisen een fundamentele verandering in onze manier van denken en handelen. De uitdaging van deze tijd is dat we, ondanks het feit dat veranderen niet altijd gemakkelijk is en we onze energie vaak gebruiken om ergens tegen te zijn, bovendraads gaan handelen: leven volgens inzichten die de wereldproblemen echt oplossen.

Laten we dwars ingaan tegen wat gebruikelijk, vertrouwd en ‘in is’ als dat ons schaadt. Laten we onszelf en alles dan op de kop zetten. Het levert een nieuwe wereld op.

ÉN: veranderen is boeiend, of zouden we in een tijd van stilstand willen leven? Leven is veranderen en veranderen is leven.


Tekst homepage februari 2020, thema Verstilling voordat de lente begint.


Eckhart Tolle schreef in ‘De stilte spreekt’:


‘Als je het contact met je innerlijke stilte verliest, verlies je het contact met jezelf. Wanneer je het contact met jezelf verliest, verlies je jezelf in de wereld’.


We zijn tegenwoordig vaak bang voor de stilte, bang om even niets te doen en stil te zijn omdat we bang zijn voor de confrontatie met onszelf, met onze relaties, met de keuzes die we hebben gemaakt, met de kloof tussen de dagelijkse werkelijkheid en die van onze diepste dromen.

Daarom zoeken we voortdurend geluid, drukte en bezigheden en beseffen niet dat we pas echt kunnen worden wie we diep in onszelf willen zijn als we af en toe rustig in de spiegel durven te kijken en ons af te vragen: ‘Hoe gaat het echt met je?’ en daar een eerlijk antwoord op durven te geven, onze levenspijntjes onder ogen durven te zien, zodat we ons leven  in het spoor kunnen houden of brengen in de richting van wie we echt willen zijn.


Tekst 'Overpeinzing' februari 2020, thema Over liefde.


Griet op de Beeck schreef in ‘Kom hier dat ik u kus’:


‘Ik denk meer en meer dat leven en laten leven, blijven bij wat ooit zo is beslist, en ondertussen meestal niet onvriendelijk zijn met elkaar, geen echte liefde is. Ik wil bij iemand willen zijn, omdat het voelt alsof ik niets anders kan, omdat er niemand iemand beter begrijpt dan wij mekaar, omdat we ons met de ander móeten bemoeien, omdat we mekaar zo graag willen helpen om de beste versie van onszelf te worden’.

 

Als dat niet of niet meer het geval is, zou het goed zijn om elkaar los te durven laten.

Tekst homepage april 2020, thema Overgangen.


We zijn momenteel in de ban van de coronapandemie. Het is nu niet alleen zaak er met zijn allen voor te zorgen dat we deze pandemie overwinnen, maar ook dat we ons bezig te houden met de diepere vragen die ze ons stelt, zoals 'Hoe gaan we om met plotselinge veranderingen in ons leven?' 'Waarom zijn er vaak ingrijpende veranderingen en wat is de functie ervan?' en 'Wat zijn de negatieve en positieve kanten van veranderingen?'

 

In deze update staat verandering centraal, overgangen naar nieuwe situaties, zoals jaargetijden, levenssituaties, levensfasen en tijdperken, als bijdrage aan het behouden hoop, want na elke winter komt een lente.

Laten we daarom beginnen met DE LENTE als overgangsperiode tussen de winter en de zomer.

In de jaarkalender is de lengte van alle jaargetijden even lang, namelijk drie maanden. In werkelijkheid is dat niet zo en zijn zowel de echte lente- als de echte herfstverschijnselen maar gedurende maximaal twee maanden zichtbaar. De lente en herfst zijn de overgangsperioden tussen de zomer en de winter.

Niet-natuurlijke overgangen hebben iets plotselings en veroorzaken onrust, schrik of angst. De plotselinge overgang van donker naar licht verblindt ons, een plotseling hard geluid of een onverwachte aanraking doen ons schrikken en de plotselinge overgang van warm naar koud doet ons rillen.

Natuurlijke overgangen worden gekenmerkt door het geleidelijk zichtbaar worden van veranderingen met daarna een sterke doorbraak ervan, gevolgd door een geleidelijk overgang naar een nieuwe en stabiele situatie. Het verloop van de lente illustreert dit elk jaar weer opnieuw.

Ook al vinden veranderingen geleidelijk plaats, toch gaan ze heel vaak gepaard met destabilisatie, onzekerheid en angst. We raken erdoor ontregeld, het vertrouwde dreigt te verdwijnen.

Maar leven is veranderen. Net zoals elk jaar de seizoenen elkaar opvolgen en tijdens ons leven de verschillende levensfasen, zo volgen ook bijvoorbeeld cultuurperiodes elkaar op, worden nieuwe technieken ontwikkeld, komen we steeds in nieuwe situaties terecht en krijgen we steeds nieuwe inzichten.

Leven is veranderen en veranderen is leven.

 

Voor een verdieping van het thema VERANDEREN/OVERGANGEN verwijs ik graag naar het verhaal ‘Veranderen, hoezo?’onder ‘Verhalen’ in het hoofdmenu van deze website.


Naar mijn bescheiden mening maakt de huidige coronapandemie onderdeel uit van de overgang naar een nieuw tijdperk, het Watermantijdperk, zoals ook overgangen in het groeiproces van kinderen en volwassenen vaak gepaard gaan met ziektes. (Zie column 'Watermantijdperk' onder 'Columns' in het hoofdmenu.)

Ziektes zijn vaak een teken dat er iets aan het veranderen is of een teken dat er iets niet goed gaat. We kunnen ze dan ook beschouwen als een tikje op onze schouders om eens na te gaan of we wel goed bezig zijn, iets verwaarlozen of iets niet goed doen.

De coronapandemie vraagt naar mijn mening dan ook om na te denken of we in algemene zin wel goed bezig zijn, of dit het leven is dat ons allemaal doet groeien tot wie we echt in onze dromen willen zijn en worden, of we geen roofbouw plegen op de aarde, en of het niet noodzakelijk is nieuwe wegen te bewandelen die minder gericht zijn op vergroten van ons welvaartstreven van 'steeds meer' maar meer op het vergroten van welzijn van iedereen en dat van de aarde, die we als woonplaats hebben gekregen.

 

Ik wens ons allen een snelle overwinning van de coronapandemie en een gezonde en inspirerende overgang naar de zomer.

 

Tekst 'Overpeinzing' april 2020, thema Lente: alles wil tot bloei komen.


Het is lente, alles wil tot bloei komen. Ook wij, jij en ik, willen tot bloei komen en daarom is het nodig om te ontdekken wat we hebben te doen om een groeizaam leven te leiden. We kunnen dat ontdekken door te experimenteren, goed om ons heen te kijken, te luisteren en te voelen wat wel en niet bij ons past, te ontdekken wie en wat we echt zouden willen zijn vanuit ons diepste verlangen, welke capaciteiten we hebben en hoe we deze kunnen ontwikkelen.

Ons bewust worden van wie we zijn, wat ons beweegt, wat onze dromen zijn, wat onze sterke en zwakke kanten is een voorwaarde om vrij te zijn, om te kunnen handelen vanuit onszelf en niet vanuit datgene wat de omgeving van ons vraagt, om zo diegene te worden die we diep in onszelf willen zijn. Een tulp wil een tulp worden en geen boom.

Vrij zijn op haar beurt is een voorwaarde om echt oprecht betrokken te kunnen zijn op onze omgeving. Dat wil zeggen dat we pas echt bij anderen betrokken kunnen zijn als we anderen niet nodig hebben als een middel om onszelf waardevol te vinden, om van ons zelf te kunnen houden. Dat is immers geen echte betrokkenheid, maar afhankelijkheid.

Tekst homepage juli 2020, thema Vragen.


Elke crisis stelt vragen, zo ook de coronapandemie:


- vraagt om oefening in geduld en verantwoordelijkheid;

- vraagt om na de crisis niet op dezelfde voet door te gaan met onze manier van leven;

- vraagt om na te denken over nieuwe manieren van werken;

- vraagt om tijd en ruimte te behouden voor de rust en stilte die we hebben mogen ervaren;

- vraagt om voortzetting van de vernieuwingen op veel gebieden als gevolg van de lockdown;

- vraagt om te zien dat door de lockdown de zwaar vervuilde lucht grotendeels is verdwenen;

- vraagt om een nieuwe kijk op hoe we omgaan met de dood;

- vraagt om een herwaardering van onze gezondheidszorg en onderwijs;

- vraagt om minder,  minder van alles om onze aarde te redden van uitputting en vervuiling;

- vraagt om na te denken over ons reisgedrag en andere manieren van recreëren;

- vraagt om na te denken over de nadelen van de globalisering;

- vraagt om minder heen en weer gesjouw van goederen over de hele wereld;

- vraagt om landen meer zelfvoorzienend te laten worden;

- vraagt om minder productie uit te besteden aan lageloonlanden;

- vraagt om deze landen niet uit te buiten maar ze te helpen een stabiele economie op te bouwen;

- vraagt om die landen een eerlijke prijs te betalen voor hun grondstoffen, goederen en diensten;

- vraagt om een eerlijkere verdeling van welvaart en om meer aandacht voor welzijn;

- vraagt om het terugdringen van de macht van ‘de markt’, van bedrijven, van het geld;

- vraagt om het terugdringen van reclame die alleen maar aan ons wil verdienen;

- vraagt om het negeren van influencers die ons schijnbeelden van geluk voorschotelen;

- vraagt om niet mee te gaan met alles wat ‘ in is’ en status geeft;

- vraagt om een zoektocht naar wat onze echte, diepste passie is, want daarin ligt onze roeping, ons geluk.

Tekst 'Overpeinzing' juli 2020, thema Roerige tijden.


Roerige tijden behoren, net zoals regenbuien, bij ons leven. En net zoals regen noodzakelijk is voor de natuur, zo zijn roerige tijden waarin dingen tegenzitten noodzakelijk voor onze groei en ontwikkeling. We kunnen niet leren lopen of fietsen zonder te vallen. We leren letterlijk en figuurlijk door vallen en opstaan. Leren van tegenslagen en mislukkingen is dan ook een belangrijke levensopgave. We worden er weerbaar door en zonder lichamelijke en psychische weerbaarheid redden we het niet of maar moeizaam in het leven.

Het is dan ook een negatieve ontwikkeling om te streven naar een zogenaamd probleemloos leven waarin we alle ziektes uitbannen, kinderen overbeschermen, naar een leven waarin we voordurend de problemen van anderen proberen op te lossen en hen daardoor hulpeloos maken, een leven waar geen plaats is voor uitdagingen, voor vallen, fouten maken, mislukkingen en voor een grote verscheidenheid aan probeersels en ervaringen. Juist hiervan leren we en juist hierdoor groeien we en worden we weerbaar tegen onvermijdelijke roerige tijden.

Tekst 'Overpeinzing' september 2020, thema Veranderen.


De coronapandemie zou ons, zoals elke crisis, moeten aanzetten tot nadenken over of we wel met de belangrijkste zaken op een goede manier bezig zijn.

Een deel van de mensen is bang, een deel ontkent, miskent of onderschat de ernst van de situatie, andere passen zich aan en voor weer anderen is het een duwtje om echt serieus naar de situatie te kijken en proberen er iets aan en iets mee te doen. 


Een bijkomstige probleem van de coronacrisis is dat een veel groter probleem op de achtergrond raakt: de klimaatcrisis die ons op alle terreinen nog harder zal raken en de toekomst van ons allen ernstig bedreigt. Tegen de optredende klimaatveranderingen helpt geen geneesmiddel en geen vacin, alleen een totaal en fundamentteel ander gedrag.


 De uitdaging van deze tijd is dat we, ondanks het feit dat veranderen niet altijd gemakkelijk is en we onze energie vaak gebruiken om ergens tegen te zijn omdat we het liefst alles bij het vetrouwde oude houden, bovendraads gaan handelen: leven volgens inzichten die de wereldproblemen echt oplossen.


Laten we dwars ingaan tegen wat gebruikelijk, vertrouwd en ‘in is’ als dat ons schaadt.

Laten we onszelf en alles dan op de kop zetten. Het levert een nieuwe wereld op.

ÉN: veranderen is boeiend, of zouden we in een tijd van stilstand willen leven?

Leven is veranderen en veranderen is leven.

Tekst homepage november 2020, thema De wereld is doodziek.


1.

We hebben een wereldwijd klimaatprobleem met als oorzaak dat we teveel en te slechte grondstoffen gebruiken om de ecologische processen op aarde stabiel te houden.

2.

We verdelen onze hulpbronnen niet eerlijk. 20% van de wereldbevolking gebruikt 80% van de mondiale hulpbronnen, waardoor er maar weinig en niet voldoende overblijft voor de overige 80%.

3.

Er is een enorme overconsumptie. Als alle ruim 7 miljard mensen net zoveel hulpbronnen zouden gebruiken als de rijke minderheid nu gebruikt, dan kan de aarde dat onmogelijk opbrengen.

4.

We vervuilen onze grond, water en lucht met chemisch afval, plastic en stof en wel in die mate dat wijzelf, dieren en planten bedreigd worden in hun voortbestaan.

5.

Het verschil tussen rijk en arm is dramatisch groot. De rijkste 10% van de volwassenen bezit 85% van alle rijkdom en deze rijken worden steeds rijker, doorgaans ten koste van de minder rijken, door landen en mensen geen eerlijke prijs te geven voor hun groendstoffen, goederen en arbeid.

6.

Door hun rijkdom hebben de rijken (idividuen, aandeelhouders, multinationals en ondernemingen) de macht, niet alleen op economisch maar ook op politiek gebied omdat de politiek zich afhankelijk heeft gemaakt van hun investeringen. Daarnaast is de burger als werknemer van hen afhankelijk met betrekking tot zijn baan en inkomen en deelt hij niet op een eerlijke manier in de winst die vooral gemaakt wordt door zijn inspanningen.

7.

Het streven naar geluk wordt gekoppeld aan rijk worden, terwijl we zouden moeten weten dat geld wel gemakkelijk is maar niet gelukkig maakt en dat alleen het op weg zijn naar het realiseren van onze diepste dromen ons leven zin en vreugde geeft.

8.

We zijn verspillers. 30% van alle voedsel wordt in de rijke landen weggegooid, terwijl 1 miljard mensen honger lijden en er 5 miljoen kinderen per jaar sterven door ondervoeding. 

9.

We zijn kortzichtig en staan niet open voor kritiek. We zijn niet echt bereid om naar de gevolgen van ons egoistisch handelen te kijken en de hieraan verbonden problemen op te lossen. Zo zien we niet dat de enorme vluchtelingenstromen met alle inhumane en verstorende gevolgen vandien voor een groot gedeelte ontstaan door het niet oplossen van de welvaartsverschillen in de wereld.

10.

De coronacrisis legt ons egoistisch gedrag duidelijk bloot. We zijn blijkbaar niet bereid om voor het welzijn en de welvaart van ons allen tijdelijk ons gedrag aan te passen om elkaar niet te besmetten en het virus geen kans geven om zich te verspreiden.

Dit komt mede omdat we verslaafd zijn aan 'het leuk hebben' en niet inzien:


- dat het leven er niet is om het leuk te hebben maar onszelf te ontwikkelen tot bewuste, vrije en betrokken mensen;

- dat het leven een leerschool is waarin van ons wordt gevraagd dat we aan de opgaven gaan staan die we in het leven op ons bordje krijgen, dat we daar niet omheen lopen en ze niet onder de mat vegen of niet willen zien, om zo tot bloei te komnen, zoals een tulp zich door de aardkorst moet heen wurmen om te bloeien.

Tekst 'Overpeinzing' november 2020, thema Struisvogelgedrag.


Heel veel ziektes onderkennen we te laat. We raken burnout en zien pas naderhand dat we de alarmsignalen hebben genegeerd.

Deze signalen zijn eerst subtiel. We zitten niet goed in ons vel en denken dat als we op vakantie zijn geweest, alles wel weer in orde komt. Als we de signalen blijven negeren worden ze steeds duidelijker totdat ons lichaam ons voor het blok zet en blokkeert.

Het gele knipperlicht wordt een rood stoplicht en daarna een zwaailicht met heel veel lawaai. 

Het leven zit subtiel in elkaar met als motto 'Wie niet horen wil, moet voelen!' ofwel wie niet luistert naar signalen, naar wijze raad, zal de gevolgen aan den lijve ondervinden. 


Als we kijken naar de huidige corona- en klimaatcrisis, dan moeten we constateren dat het stoplicht al lang op rood staat, maar dat we het gewoon negeren met alle gevolgen vandien. Zo wordt niet alleen ons leven en het leven op aarde op korte maar ook op lange termijn bedreigt. 

De oplossing is dat IEDEREEN zijn verantwoordelijkheid neemt zowel in de corona- als in de klimaatcrisis voordat het echt te laat is.

Struisvogels kunnen hun kop in het zand steken om de werkelijkheid niet te hoeven zien. Wij niet, want dan stikken we. 

Tekst homepage december 2020, thema Van oud naar nieuw.


In deze tijd van de corona- en klimaatcrisis en de wereldwijde instabiliteit is hoop een voorwaarde om daadkrachtig aan de oplossing van deze problemen te kunnen gaan staan.

 

‘Om hoop op te bouwen en te behouden hebben we drie dingen nodig: een gevoel van controle, een geloof in de waarde van iets en een gemeenschap.

‘Controle’ wil zeggen dat we het gevoel hebben dat we ons eigen leven in de hand hebben, dat we ons lot kunnen beïnvloeden.

‘Waarden’ wil zeggen dat we iets belangrijk genoeg vinden om naartoe te werken, iets beters, wat het waard is om ons best voor te doen.

'Een gemeenschap’ wil zeggen dat we deel uitmaken van een groep die dezelfde dingen waardeert als wij en die ernaar streeft om die dingen te realiseren.

Zonder een gemeenschap voelen we ons geïsoleerd en houden onze waarden op iets te betekenen.

Zonder waarden lijkt niets het waard om naar te streven.

Verlies van een van de drie, en je verliest de andere twee ook.

Verlies van een van de drie, en je verliest hoop.’

 

Mark Manson, Alles is fucked: Een boek over hoop, pag. 26-27.

 

We wensen ons allen een hoopvol en daadkrachtig 2021 toe.


Tekst 'Overpeinzing' december 2020, thema Ons consumentisme in quarantaine. 


Interview met de Nederlandse voorspelster en onderzoekster van nieuwe trends,

Lidewij Edelkoort, naar aanleiding van de coronacrisis:

 

Mensen hebben vaak de neiging datgene te doen, waarvan ze weten dat het niet goed voor ze is. Zou deze pandemie daarin een omslag kunnen zijn?

 

‘Het virus dwingt ons te doen, wat we allang weten dat we moeten doen: minder reizen, minder kopen, minder weggooien, minder rotzooi toelaten in ons bestaan. Minder werken ook, minder stress en minder afhankelijkheid van geld.

We zien in Amerika hoe zeer geld en inhaligheid de maatschappij hebben ontwricht – daar vindt men nu dat ouderen het loodje moeten leggen om de economie te redden. Die hebzucht gaat veel te ver; een pathologisch beeld dat wellicht de dood wordt van het marktgedreven kapitalisme.

We krijgen nu de kans te kiezen voor een humaan, langzaam en circulair systeem. Voor een ‘economie van gelukkig-zijn’, noem ik het voorlopig.

 

Ik vertelde onlangs in een interview dat dit virus wellicht een zegening voor de planeet zou kunnen zijn, doordat productie, transport en reizen zouden stoppen en daardoor de luchtverontreiniging zou verminderen. En zie: tijdens de coronacrisis in China nam de luchtverontreiniging daar spectaculair af.

 

We moeten een virus uitvinden tegen geld en het zou goed zijn als het consumentisme in quarantaine ging.

Laten we het doen. We weten al lang dat het moet.’


Ons consumentisme in quarantaine:


1.Koop minder spullen.

De grootste milieu-impact komt van de aankoop van spullen.

2. Kies voor minder vlees.

De milieu-impact van vlees is 40% van de totale voedselproductie.

3. Verduurzaam je woning.

Wonen staat op de derde plaats in de milieu-impact top 10.

4. Reis slimmer en minder.

Een retourtje Bali is qua uitstootimpact gelijk aan 4 jaar autorijden.

5. Recycle kleding.

De kledingindustrie is de tweede meest vervuilende industrie.

Tekst homepage februari 2021, thema Tussen hoop en vrees.


Ik heb ons allen in dit nieuwe jaar hoop en daadkracht toegewenst, hoop op een meer rechtvaardige, democratische en gezonde  samenleving en een gezamenlijke daadkracht om hieraan te werken. Maar tot nu toe zien we helaas alleen maar gebeurtenissen die deze hoop ondergraven.


  • De recente gebeurtenissen in Amerika laten zien hoe een democratie die zichzelf jarenlang als voorbeeld stelde, wordt bedreigd en ook in Europa groeit het aantal antidemocratische bewegingen.
  • Over het klimaat hebben we het nauwelijks meer omdat we bezig zijn met het bestrijden van de coronacrisis.
  • Door de coronacrisis worden vooral weer de arme landen getroffen.
  • De coronacrisis krijgen we niet onder controle omdat we er niet als een hechte gemeenschap tegen strijden. Uit onderzoekscijfers blijkt dat 20% van de mensen zich niet altijd houdt aan de regels met betrekking tot het aantal mensen dat thuis mag samenkomen,  dat 33% zich niet altijd houdt aan de 1,5meterregel, dat 50% zich niet laat testen bij klachten en dat 50% niet altijd thuis blijft als ze positief zijn getest. Hoe kunnen we met zo’n dramatische hoog aantal overtredingen van de regels de coronacrisis overwinnen? We klagen massaal over de financiële en maatschappelijke gevolgen, maar doen er massaal niets aan en durven elkaar daar nauwelijks op aan te spreken, onder andere omdat we dan de kans lopen om uitgescholden te worden.
  • De dagelijkse beelden op de tv getuigen niet van een grote mate van solidariteit en tolerantie.
  • Het aftreden van het kabinet Rutte III is het logische gevolg van het feit dat de mens vaak niet centraal staat in de politiek en systemen en de bureaucratie de overhand krijgen.


  • Maar Donald Trump zal de komende jaren niet meer de onberekenbare, agressieve en narcistische president zijn die de wetten van de democratie en tolerantie overtreedt en de coronacrisis bagatelliseert.
  • De klimaatcrisis en het centraal stellen van mensen in ons politiek en maatschappelijk handelen, zullen belangrijke items zijn in de komende parlementaire verkiezingen. En de uitslag van die verkiezingen bepalen wij, jij en ik.
  • Er zijn meerdere coronavaccins beschikbaar die uitzicht bieden op het onschadelijk maken van het virus.
  • Een hele hoop mensen, waaronder ik, willen niet terug naar ‘het oude normaal’ omdat we ons er steeds meer van bewust worden dat ‘het oude normaal’ ons in deze crisissen heeft gestort.


Het is leven tussen hoop en vrees. Maar het verleden heeft laten zien dat alleen hoop ons uit deze crisissituaties kan helpen, dat helden dat altijd hebben bewezen en dat velen altijd bereid zijn hun dagelijks gedrag drastisch te veranderen in het streven naar een betere toekomst. Laten we heldhaftig zijn en vechten voor 'een nieuw normaal' waarin welzijn centraal staat in plaats van welvaart. Immers welvaart leidt niet automatisch tot welzijn, maar streven naar welzijn is ook streven naar voldoende welvaart.


‘Heldhaftigheid is het vermogen om hoop op te roepen waar die er helemaal niet is. Om een lucifer aan te strijken om de leegte te verlichten. Om ons de mogelijkheid te laten zien voor een betere wereld, niet een betere wereld zoals wij willen dat die bestaat, maar een betere wereld waarvan we niet wisten dat die kon bestaan. Om een situatie te nemen waarin alles volgslagen fucked lijkt te zijn en deze toch op een of andere manier goed te maken.


Mark Manson, Alles is fucked: Een boek over hoop, pag. 15.


Tekst 'Overpeinzing' februari 2021, thema Gedragsverandering.


Gedragsverandering vraagt op de eerste plaats om ons gedrag dat niet goed is voor ons welzijn, het samenleven met de mensen om ons heen of voor het goed functioneren van de maatschappij en de aarde, niet te ontkennen maar er open naar te kijken, het te herkennen en te erkennen.

Als we ons bewust zijn van ons gedrag en dat niet meer willen, kunnen we op zoek gaan naar welk gedrag dan wel goed zou zijn voor onszelf en onze omgeving en welk gedrag binnen onze mogelijkheden ligt.

Als we dat gedrag helder voor ogen hebben, kunnen we stapsgewijs en met vallen en opstaan proberen om dat gedrag in de praktijk te brengen én het proberen vol te houden ook al lukt het niet altijd.

De beloning is een beter leven voor onszelf en voor en met anderen.

Tekst homepage april 2021, thema Wat we gebroken hebben, repareren met goud.


‘Wat we van het verleden kunnen leren is dat het nooit alleen de catastrofe is die de geschiedenis bepaalt maar vooral de reactie erop.

De kunst is om ook de breuk als onderdeel van onze identiteit te zien, het inzicht dat het ware gezicht zich toont in de kwaliteit van de reparatie.

Aan ons om dat wat we braken, niet als verloren te beschouwen, maar met goud te repareren.’

Rijksbouwmeester Floris Alkemade, De toekomst van Nederland, pag. 129.

Tekst 'Overpeinzing' april, thema Corona.


1. Beseffen we wel hoe gezegend we het hier in het westen zijn? en

Hebben we onszelf en onze kinderen niet erg kwetsbaar gemaakt door moeilijkheden en tegenslagen alsmaar te vermijden waardoor we niet weerbaar zijn tegen de tegenslagen van het leven?


Jitske Kramer in het boek 'Werk heeft het gebouw verlaten. Anders samenwerken na de corona cultuurshock', pag. 168:

'Ik sprak een vriendin in Burkina Faso, en die vertelde dat COVID daar uiteraard ook een rol speelt, maar dat het meer wordt ervaren als een van de vele ziektes waaraan je kunt overlijden, zoals malaria, cholera, dengue, hiv en gele koorts. Besmettelijke ziekten zijn in grote delen van de wereld een onderdeel van het gewone leven, een dagelijks risico. Vanuit dat perspectief zie je hoe ver wij hier af zijn komen te staan van het besef van kwetsbaarheid. En hoe wij in onze samenleving zijn gaan geloven in absolute controle en beheersbaarheid. 

Een contact in Oeganda, iemand die zelf nu geen geld heeft voor malariamedicijnen en niets kan oogsten vanwege de aanhoudende lockdown, ging zelf zo ver om zijn medeleven met ons Europeanen uit te spreken:

'Jullie hebben het echt veel moeilijker dan wij nu, want jullie kennen dat niet, de stress van dingen die opeens wezenlijk anders gaan. En daarom zijn jullie minder bedreven in het soepel kunnen improviseren tijdens een lastige situatie. Bless you'. 


2. Over Corona.

Verspreid het coronavirus zich of verspreiden wij het coronavirus?

*

In de uitzending ' Corona, Sand im Weltgetriebe' van de TV-zender Arte op 2 maart 2021 'sprak' het coronavirus tegen ons: 

'Ik, het coronavirus, en jullie als mensen hebben iets gemeenschappelijk, namelijk dat we dat wat we nodig hebben om te leven, dood maken, doden.

Ik, het coronavirus, dood jullie lichaam en jullie doden jullie ecologisch systeem, de aarde.'

En Oren R. Lyons jr. zegt in de documentaire 'The Faithkeeper': 

'De aarde heeft ons niet nodig. Wij hebben wel de aarde nodig.'