Home

Harrie Bielders

Boeken, verhalen, gedachten .......

  Versie 29, 1 februari 2020, vijfde jaargang.

De website wordt geüpdatet op 1 april 2020.

VERSTILLING voordat de lente begint.

Eckhart Tolle schreef in ‘De stilte spreekt’:


‘Als je het contact met je innerlijke stilte verliest, verlies je het contact met jezelf. Wanneer je het contact met jezelf verliest, verlies je jezelf in de wereld’.


We zijn tegenwoordig vaak bang voor de stilte, bang om even niets te doen en stil te zijn omdat we bang zijn voor de confrontatie met onszelf, met onze relaties, met de keuzes die we hebben gemaakt, met de kloof tussen de dagelijkse werkelijkheid en die van onze diepste dromen.

Daarom zoeken we voortdurend geluid, drukte en bezigheden en beseffen niet dat we pas echt kunnen worden wie we diep in onszelf willen zijn als we af en toe rustig in de spiegel durven te kijken en ons af te vragen: ‘Hoe gaat het echt met je?’ en daar een eerlijk antwoord op durven te geven, onze levenspijntjes onder ogen durven te zien, zodat we ons leven  in het spoor kunnen houden of brengen in de richting van wie we echt willen zijn.


Uit 'Beelden en overpeinzingen'. Zie 'Winkel' in het hoofdmenu.

COLUMN

Trouwen en scheiden.

 

De afgelopen jaren trouwden in Nederland ongeveer 64.000 paren per jaar. Het echtscheidingspercentage bedroeg ongeveer 39% dat wil zeggen dat ongeveer 39% van degenen die trouwen na verloop van tijd gaat scheiden met een piek rond de leeftijd van 40-45 jaar en na de zomervakantie en de kerstdagen: tijden waarin we ons vragen stellen over of dit het leven is dat we hadden gedroomd.

Sinds de jaren zeventig, toen het officieel werd toegestaan om te scheiden, is het aantal echtscheidingen flink gestegen, mede door de revolutie van de jaren zestig waarin het individu meer ruimte kreeg en we hogere eisen gingen stellen aan relaties, door de afnemende invloed van religies die echtscheidingen streng veroordeelden, door de afname van de sociale druk en de toename van de acceptatie van scheidingen en door de toenemende financiële onafhankelijkheid van vrouwen.

Terwijl het aantal huwelijken afneemt (20.000 lager dan 20 jaar geleden) stijgt het aantal geregistreerde partnerschappen (verdubbeling t.o.v. 20 jaar geleden), stijgt het aantal koppels tussen de 25 en 35 jarigen dat gewoon gaat samenwonen en neemt het aantal echtscheidingen geleidelijk toe zowel onder gehuwden als ‘partners’.


Uit bovenstaande cijfers blijkt dat het instituut huwelijk onder invloed van maatschappelijke veranderingen onder druk staat. De wetgeving hieromtrent verandert de laatste jaren dan ook ingrijpend met als belangrijkste kenmerk dat het accent in plaats van op ‘het paar’ op het belang van de individuele partners en de eventuele kinderen komt te liggen in overeenstemming met de maatschappelijke ontwikkeling van de individualisering. De zeggenschap van de politiek en religies, die eeuwenlang het maatschappelijke gedrag bepaalden, verschuift in toenemende mate naar ons als individuele personen. Wij maken steeds meer zelf uit wat een zinvol leven is en dus ook welke relaties we aangaan met wie, in welke vorm en hoelang. En dat is een positieve ontwikkeling in ons diepste streven van groei naar bewuste, vrije en betrokken mensen. We worden langzaamaan volwassen en vrij en zijn daardoor flexibeler en minder afhankelijk van anderen. We wisselen makkelijker van bijvoorbeeld baan, woonplaats, vrienden, smaak en dus ook van partner als die niet meer bij onze visie op een zinvol leven passen.

 

Hierbij past de tekst over trouwen die ik een tijd geleden las in het blad Hapinez-1-2016:

‘Een trouwring heeft geen naden: er is geen einde en begin. De ring is een belofte. Je schuift hem om de vinger van je geliefde met de intentie om samen alle poorten van het leven door te gaan. Maar goed, de tijd dendert door, er zijn ook ringen die gaan knellen, of zo los gaan zitten dat je ze verliest. Misschien moet er een extra trouwbelofte bij: met een ring trouw ik je, maar als het echt nodig is, als het je te veel beknelt, dan laat ik je los’.

En Hans Stolp schrijft in het boek ‘Karma en reïncarnatie’:

‘We moeten in onze tijd leren om met elkaar op te trekken zolang als dat beiden goed doet. Niet: tot de dood ons scheidt, maar: zolang als de liefde levend blijft. We zullen moeten leren om elkaar met respect los te laten wanneer de band gaat knellen en ons eerder schade brengt dan goed doet’.


Op de muur in het parkje van Place des Abbesses in Parijs staat geschreven: ‘Aimer c’est du désordre, alors aimons!’: Beminnen is wanorde/chaos, dus laten we beminnen. Merel van Ommen zegt in een artikel over een nieuwe versie van Romeo en Julia (het jeugddrama Remy en Juliyat): ‘Als er ergens serieus spaanders vallen, dan is het wel in de liefde’. 

Charles Aznavour zei na zijn derde huwelijk: ‘Eerst was ik te jong en daarna nog te onervaren’.

De weg van liefde is een leertraject, een ontwikkelingsweg met vallen en opstaan. Maar zonder na mislukkingen trouw te blijven aan onze dromen en ze alsmaar weer opnieuw proberen te realiseren, zonder te blijven geloven in de liefde, zonder te durven veranderen als een situatie ons geen goed meer doet, zonder na vallen weer op te staan, is er geen groei en ontwikkeling mogelijk. En leven is groeien en groeien is leven. Alors aimons ét vivrons: Dus laten we beminnen én leven.

 

Valkenburg oktober 2019

© Harrie Bielders

Voor andere columns: zie 'Columns' in het hoofdmenu.

Overpeinzing:

OVER LIEFDE


Griet op de Beeck schreef in ‘Kom hier dat ik u kus’:

‘Ik denk meer en meer dat leven en laten leven, blijven bij wat ooit zo is beslist, en ondertussen meestal niet onvriendelijk zijn met elkaar, geen echte liefde is. Ik wil bij iemand willen zijn, omdat het voelt alsof ik niets anders kan, omdat er niemand iemand beter begrijpt dan wij mekaar, omdat we ons met de ander móeten bemoeien, omdat we mekaar zo graag willen helpen om de beste versie van onszelf te worden’.

 

Als dat niet of niet meer het geval is, zou het goed zijn om elkaar los te durven laten.


Uit 'Beelden en overpeinzingen'. Zie 'Winkel' in het hoofdmenu.

Teksten:


Over Liefde.


1.

'Ik beloof dat ik zal vechten om een weg te vinden die recht doet aan wie jij bent en wie ik ben. Ik zie nu in hoe mooi het kan zijn dat ik het aandurf om mezelf te verliezen in wat we kunnen worden. Met ruimte voor fouten, voor moeilijk, maar vooral met ruimte voor alles wat ons zo mooi en goed samen maakt. Dat beloof ik.'


Nasrdin Dchar, Theatervoorstelling ‘Ja’,  NPO-2, 21-12-2019.


2.


'Als volwassen geloven we dat we een ander nodig hebben om ‘volmaakt’ te zijn en dat het geluk van die ander moet komen. De ander moet ons waarderen en erkenning geven. Daarin maken we ons afhankelijk van de ander, en dus ligt daar het grootste geluk en tevens het grootste lijden. Dit is een egorelatie.

Nee, geluk zit in jezelf, de belangrijkste relatie is die met jezelf. We gaan een liefdesrelatie aan omdat je als mens geluk wilt delen.

In een spirituele relatie zijn partners er zich van bewust dat ze geluk uit zichzelf kunnen halen. 

Ze spreken af:

Nu hebben we het fijn samen, maar we weten niet hoelang dat gaat duren. We maken de relatie nooit belangrijker dan onszelf.

Ze helpen elkaar om te groeien en gaan samen oefenen. En daarbij nemen ze zelf de verantwoordelijkheid voor hun geluk: ze maken het niet afhankelijk van de ander, zoals het in een egorelatie gebeurt.'


 Jan Geurts, Happy-love 2017, pag. 75-76.


3.


'De aarde is de juiste plaats voor de liefde.'


Robert Frost


Voor andere teksten, zie 'Teksten' in het hoofdmenu.

Sferen december 2019 en januari 2020:


Je kunt de afbeeldingen vergroten door erop te klikken.

Moge 2020 in alle opzichten bloeien!

Gerendal Valkenburg: Oude boswachterswoning en vergeten appels. 18-12-2019.

Winterse luchten en silhouetten in natuurpark Ingendael Valkenburg. 1-1-2020.

Winterse taferelen in Geulpark Valkenburg.

Boeken:

Na meer dan 500 pagina's van het boek 'Grote verwachtingen in Europa 1999-2019' van Geert Mak, begon ik het geloof in de goedheid van de mensen te verliezen, zeker in die van belangrijke politici, bankiers, anderen belangrijke spelers op het wereldtoneel en van de velen van ons die als makke, onkritische schapen achter influencers en narcistische schreeuwers aanlopen, en begin ik met optimisme aan het boek 'De meeste mensen deugen'.

Kunst:

Kunst van porselein van Studio Pieter Stockmans in C-MINE in Genk-Belgie.

Nieuwe uitgaven in de serie

'Stilte- en reflectiemomenten':

30 foto's en afbeeldingen met bijbehorende overpeinzingen.


Voorwoord:


Beelden, zoals bijvoorbeeld foto’s, kunnen herinneringen of associaties oproepen met alle gedachten, gevoelens en emoties die daaraan zijn gekoppeld en kunnen aanleiding zijn tot reflecties, overpeinzingen.

Andersom kan een gedachte, een emotie of overpeinzing aanleiding zijn voor een beeld, zoals bijvoorbeeld een foto, een schilderij, een boek of een andere creatieve uiting.

Bij het maken van dit boekje inspireerde zowel foto’s mij tot overpeinzingen alsook overpeinzingen tot foto’s en afbeeldingen.

 

Dit boekje met 30 foto’s en afbeeldingen met 30 daaraan gekoppelde overpeinzingen hoopt een bijdrage te leveren aan de invulling van stilte- en reflectiemoment in ons gehaast en drukke leven.


Valkenburg najaar 2019.

© Harrie Bielders


Het boekje 'Beelden en overpeinzingen'  kost  €12,50 inclusief verzendkosten. Je kunt het bestellen via harriebielders@gmail.com. onder vermelding van je naam en adres.

Voor inlichtingen over deze en andere uitgaven: ga naar 'Winkel' in het hoofdmenu of klik op onderstaande knop.

Je kunt alle afbeeldingen vergroten door erop te klikken.

Reacties en  aanbevelingen via

 harriebielders@gmail.com