Gedachten

Harrie Bielders

Boeken, verhalen, gedachten .......

Gedachten bij de vormgeving van de website


Vormgeving laat iets zien van wie we zijn, wat we denken, voelen en willen. Zo laten  we door de kleren die we dragen en door de manier waarop we onze woonplek inrichten iets van onszelf zien en drukken we onszelf uit.


Het gebruik van kleuren is een belangrijk onderdeel van vormgeving. Aan het kleurggebruik op deze website liggen de volgende gedachten ten grondslag.


De kleur blauw staat o.a. voor het verwerven van inzicht, het krijgen van helderheid,  bewustwording.

De kleur oranje ontstaat door het mengen van de kleuren rood en geel.

Rood staat staat o.a. voor gevoel en geel voor, energie, willen.

Oranje staat voor je ergens bij betrokken voelen en daarvoor in actie komen, je daarvoor inzetten, je engageren met passie.

De kleuren blauw en oranje staan in de vormgeving van deze website samen voor ons denken, voelen en willen als belangrijke instrumenten voor het vormgeven van ons leven.


De foto's van de jaargetijden zijn gekozen omdat de jaargetijden het jaar een ritme geven met ieder hun eigen kenmerken: sferen, verschijnselen en invloeden. Ze dragen ons als het ware door het jaar heen, geven het jaar een tijdsstructuur, beinvloeden ons gevoel en stemming en staan voor de vele processen in ons leven zoals geboorte en dood, naar buiten en naar binnen gekeerd zijn, de fasen van jeugd, volwassenheid en ouderdom en in- en uitdamenn, werken en loslaten, strijden en uitrusten.


'Naast de ritmes van maanden, weken en dagen kennen jaren het ritme van de seizoenen, met de verstillende witheid en de koude kaalheid van de winter, met het frisse ontluiken en de verraderlijke nachtvorst van de lente, met de omhullende warmte en de klamme hitte van de zomer en met de verwonderende kleuren en het winderige ontbladeren van de herfst. 


Als we ons mee laten voeren door de seizoenen ontdekken we na het ontbladeren van de herfst in de kaalheid van de winter de prachtige structuren van de bomen en doet ons dat wellicht, een laag dieper, bewust worden van de structuur van ons leven, van ons voelen, denken en willen en  komen we in de lente vernieuwd en verfrist te voorschijn, beleven en doen we in de zomer alles op een nieuwe manier en toont ons leven in de herfst nieuwe kleuren op weg naar bewustzijn, vrijheid en betrokkenheid.' 


Tekst homepagina november 2015.



Gedachten rond het nieuwe jaar 2016.


'Ik voel me welkom in het nieuwe jaar en heb me voorgenomen om 2016 te kleuren  met nieuwsgierigheid en verbeelding. Mijn oudste kleindochter zei: ‘Maar opa, je bent toch al nieuwsgierig, misschien moet je dus zeggen bewust nieuwsgierig.' Dus wil ik in 2016 bewust nieuwsgierig zijn en mijn verbeeldingskracht schenken aan dat wat dit jaar voor mij en iedereen mooier kan maken, kleurrijker.


‘Passie’ was en is een belangrijk leidmotief in mijn leven, maar passie heeft zo’n zijn valkuilen, heb ik ontdekt. Het heeft de neiging om mijn blik te vernauwen en met oogkleppen recht vooruit te kijken en te lopen en het verrassende van links en rechts niet te zien.


Nieuwsgierigheid nodigt uit om te ontdekken, open naar alles te kijken wat ik tegenkom  in het leven van alle dag, om vragen te stellen en die open te laten zodat zich antwoorden kunnen vormen. Vragen zijn belangrijker dan antwoorden omdat zolang de vraag nog niet is beantwoord er openheid is. Goeie vragen dwingen geen antwoorden af, maar staan er voor open. Als het antwoord is gegeven, is die openheid doorgaans weg, het vraagstuk is opgelost. Maar op vragen zijn doorgaans meerdere antwoorden mogelijk en die krijgen een kans als ik de vraag open houd en niet te vlug afsluit en bereid ben een antwoord in te ruilen voor een beter.


Verbeelding kan de huidige werkelijkheid optillen naar een betere, kan een wens, droom of verlangen vertalen in een reëel beeld waar de werkelijkheid naar opgetild kan worden en waar ik me voor kan inzetten met passie, ja met passie met aandacht voor het oogkleppensyndroom. Ik ben nieuwsgierig naar wat ik in dit jaar mag ontdekken.'


Tekst homepage januari 2016.

Tekst homepage september 2016, thema Thuis.


Als je, zoals ik, in een toeristisch stadje en streek woont, zie je in de zomer van nabij het leven veranderen. Naarmate het vakantieseizoen zich volgens een afgesproken tijdsindeling van school- en bedrijfsvakanties opent, worden de terrassen drukker, de rijen voor attracties langer, verschijnen er steeds meer korte broeken, wandelschoenen, rugzakken en fietsers, niet alleen in het weekend maar ook door de week, en hoor je verschillende talen en accenten.


Als het ‘hoogseizoen’ is, hoor je dat  als je ’s morgens nog in bed ligt of al bent opgestaan. Het ochtendverkeer komt later op gang en is rustiger, en de stemmen van de schoolgaande kinderen worden vervangen door die van fietsers die al fietsend blijkbaar elkaar van alles moeten vertellen. Campings lopen vol, er is minder vrachtverkeer en er zijn meer auto’s met kinderen en fietsen, meer caravans, campers en mensen. Maar ondanks de drukte vertraagt het leven, mensen lopen niet haastig maar slenteren door de straatjes, of wandelen ontspannen op bos- en veldwegen. De mensen kijken doorgaans niet recht vooruit op weg naar een bepaald doel, maar kijken om zich heen, staan stil en kijken naar hun nieuwe omgeving en misschien naar elkaar en zichzelf.


Eind augustus gaat de vakantiesfeer weer langzaam over in die van alledag. Er rijden auto’s, caravans en campers de andere kant op, richting autoweg, op weg naar huis: de uittocht en terugtocht is begonnen. En op de maandag na de school- en bouwvakvakanties is er weer de sfeer van ‘normaal’, niet minder druk, maar anders druk, meer vertrouwd. Iedereen is weer thuis en herneemt het leven van elke dag, hopelijk verfrist en met nieuwe energie en voelt zich weer thuis in het leven van alledag. Zo niet, dan ……….

Tekst homepage november 2016, thema   Leven-dood.


Ik houd van het ritme van de jaargetijden, van de opeenvolging van de nachten, ochtenden, middagen en avonden, van de voortduren beweging van vandaag naar gisteren en morgen, van al deze bewegingen die me meevoeren, me in beweging houden op de stroom van het leven naar alsmaar verder.

Deze voordurende bewegingen hebben me nieuwsgierig gemaakt naar waar ik vandaan kom en naartoe ga en ik heb mogen ontdekken dat, zoals ik me jaar in jaar uit door de jaargetijden beweeg, ik dat ook doe door de verschillende levensfasen en -sferen hier op deze aarde en in het bovenaardse, in een eeuwig durende spiraal van sferen die me helpen op de weg van mijn groei en ontwikkeling: de essentie van leven.

Hoewel we steeds verder in het heelal kunnen kijken, beperkt onze kijk op het leven zich steeds meer tot de tijd en ruimte op deze aarde. Daardoor wordt onze kijk op het leven steeds benauwder en zijn we ons gevoel voor beweging van het leven door tijd en ruimte kwijtgeraakt. Omdat we niet meer weten waar we vandaan komen en waar we naartoe gaan, weten we ons geen raad meer met dit leven en zoeken we koortsachtig naar zingeving.

Maar misschien moeten we ons eerst zó benauwd gaan voelen dat we wel moeten uitbreken uit deze beperktheid van zien en ervaren. Ook dat is een natuurlijk ritme waar we blijkbaar niet aan kunnen ontkomen.

Na de herfst en de winter komt altijd weer een nieuwe lente.

Tekst  homepage februari 2017, thema  Op weg in 2017.


De feestdagen van Kerstmis en Nieuwjaar zijn voorbij en we zijn alweer een maand op weg in 2017 met wellicht een hele hoop wensen en voornemens. En hoewel we niet echt weten welke weg we zullen lopen, is het  een hoopvolle gedachte dat we er zelf invloed op kunnen uitoefenen.

De Chinese filosoof Lao Zi (6de eeuw voor Christus) omschrijft het begrip ‘De weg’ (Dao) als de weg die we creëren terwijl we hem gaan. Alles wat we doen en de wijze waarop we ons leven leven, beïnvloedt onszelf en alles om ons heen.

Volgens Lao Zi  is er een goede en een verkeerde weg. 'Goed' betekent dat we afgestemd zijn op de wereld om ons heen, ermee in contact staan en er op de juiste manier op reageren zodat we een weg scheppen en lopen waarop wij en alle mensen om ons heen kunnen floreren. Een verkeerde weg is omgekeerd: alleen maar mikken op ons eigen succes en macht, ongeacht hoe het met andere mensen gaat. Dat is ‘verkeerd’ omdat het op de lange duur ons leven en dat van de mensen om ons heen niet ten goede komt. 

De uitgesproken wensen en de gemaakte voornemens voor onze weg in 2017 zijn lovenswaardig, maar hebben alleen echt invloed als we ze omzetten in concreet dagelijks handelen.

 


Ik wens ons allen voor 2017 het banen en lopen van een GOEDE WEG.

Tekst homepage april 2017, thema Stilte, het vergeten paradijs.


In de winter trekt door de lage temperaturen en lichtenergie alles en iedereen zich terug in zichzelf. De heldere vriesluchten en sneeuw verlichten gelukkig af en toe de donkerte en grauwheid en trekken ons uit een dreigende somberheid.


De winter is stil en maakt stil. Maar in die stilte gebeuren er wonderen: vormen zich knoppen die in de lente als paraplus openklappen en ontwikkelt zich ondergronds van alles dat zich door de warmte van de lentezon met een wonderlijke levenskracht door de aardkorst naar boven worstelt om daar tot groei en bloei te komen.


Hopelijk hebben de stilte en rust van de winter ook in onszelf hun werk gedaan, hebben we in die rust en stilte onszelf ontmoet, hebben we weer zicht gekregen op wie en wat we echt willen zijn en heeft dat inzicht dezelfde groeikracht en frisheid als die we met verwondering zien in de lente.


Ik wens ons allen een nieuwe en frisse start in de lente, vol nieuwe authentieke levenslust!

Tekst homepage juni 2017, thema Lente, verwondering en nieuw leven.


De lente, iedere keer weer een wonder na de bijna kleurloosheid en de kilte en stilte van de winter. Bij het langzaam stijgen van de temperatuur staat de natuur op barsten en kwetteren en fluiten de vogels hun lentevreugde. Heel voorzichtig komen er barstjes in de aardkost en vertonen de gladde blader- en bloemknoppen onregelmatigheden om daarna als paraplus open te klappen in een zee van bloemen en kleuren. Als je dan een of twee weken achter elkaar zou hebben geslapen, zou je in een vreemde wereld terecht zijn gekomen. Maar de lente trekt ons naar buiten en daar mogen we vol verwondering het geboorteproces van de lente meemaken, geen dag is dan hetzelfde.

De beuk voor mijn raam heeft inmiddels zijn volle bladerkleed met een wijnrode kleur gekregen, de bosranden, weiden en velden laten een uitgebreid kleurenpallet zien, de lammetjes dartelen in de wei en de vogels broeden geduldig en vol verwachting op hun eitjes.


Ook ik ontving door de toenemende lichtenergie een energie-impuls. Ik kreeg na ‘de winterslaap’, waarin er allerlei nieuwe ideeën in me opkwamen, zin om ze uit te voeren en om erop uit te trekken, op zoek naar het nieuwe. Het resultaat is een nieuw verhaal en een nieuwe column en de zoveelste ontdekkingstocht in onze lievelingsstad Parijs.


Als we ons mee laten voeren door de seizoenen ontdekken we na het ontbladeren van de herfst in de kaalheid van de winter de prachtige structuren van de bomen en doet ons  dat wellicht, een laag dieper, bewust worden van de structuur van ons leven, van ons voelen, denken en willen, en  komen we in de lente vernieuwd en verfrist te voorschijn, beleven en doen we in de zomer alles op een nieuwe manier en toont ons leven in de herfst nieuwe kleuren op weg naar bewustzijn, vrijheid en betrokkenheid.


Ik wens ons allen een vernieuwende lente en zomer!

Tekst homepage septemeber 2017, thema Reizen.


De zomer- en vakantieperiode is een uitgesproken tijd om te reizen, om naar andere oorden en landen te gaan, om kennis te maken met nieuwe landschappen en culturen. Hierdoor kunnen we ons bewust worden van de diversiteit van volkeren, van onze eigen identiteit, van de verrijking die andere culturen ons kunnen bieden, van wat ons bindt en waarin we van elkaar  verschillen, van de relativiteit van onze opvattingen en gewoontes, enzovoort. Reizen kan ons leven verrijken en ons nader tot elkaar brengen.

Toch reizen vele mensen naar andere landen, verblijven in een ressort met all-in-voorzieningen en keren naar huis terug, gebruind maar zonder echt kennis genomen te hebben van het land waar ze op vakantie waren. Zo ‘reizen’ we ook vaak door het leven, van dag naar dag en van jaar naar jaar, opgesloten in onze alledaagse gewoontes en opvattingen.

Maar net zoals we kunnen leren lezen en rekenen, leren om naar kunst te kijken, leren om niet alleen te kijken maar ook te zien, kunnen we ook leren ‘reizen’ in de meest uitgebreide betekenis van het woord: bewegen, ons buiten ons eigen vertrouwde territorium begeven, ons openstellen voor het andere, avontuurlijk op zoek gaan naar het nieuwe, het onbekende achter de zichtbare werkelijkheid en  naar de betekenis en zin van alles wat we doen of wat we tegenkomen.


Ik wens ons allen een inspirerende ontdekkingsreis door de nazomer, de herfst en ons leven.

Tekst homepage november 2017, thema Herfst.


De herfst heeft als tegenhanger de lente, afsterven tegenover worden, ontstaan. Het is wellicht juister om te zeggen dat ze naast elkaar staan als een twee-eenheid: geboorte en dood. Alles wat ontstaat verdwijnt ook weer. We worden geboren, groeien en ontwikkelen ons en zullen eens sterven. Zo doorlopen we als mens de levensfasen van de jaargetijden, van de lente via de zomer naar de herfst en winter.

Ik ben inmiddels in de herfst van mijn leven aanbeland. Ik ervaar en beleef deze fase zoals ik de herfst beleef: een mooie, kleurrijke en fascinerende tijd die me naar binnen keert en doet mijmeren en opruimen. Ook voel ik in deze levensfase, zoals in de herfst de dagen korten en het zonnelicht afneemt, het langzaam afnemen van mijn krachten, de vertraging van mijn handelen, het me terugtrekken uit de drukte, het verkleinen van mijn reiscirkel, maar ook het plaats maken van kwantiteit voor kwaliteit, van drukte voor rust en reflectie en van doen voor zijn. Ik ruim niet alleen figuurlijk mijn leven op, maar ook letterlijk: spullen zoals foto's, brieven en stapels bewaarde tijdschriften en uitgescheurde artikelen, en ik kijk hierbij naar wat er nog interessant is voor mijn nabestaanden: ik besef in deze fase van mijn leven indringend dat mijn leven eindig is.

Maar in tegenstelling tot de groeiende opvatting in het Westen, zie ik de dood niet als een zwart gat dat onzeker en angstig maakt, maar weet ik dat het leven na de dood verder gaat en dat, zoals ik me jaar in jaar uit door de jaargetijden en door de verschillende levensfase beweeg , ik dat ook doe door vele verschillende levens hier op deze aarde en in het buitenaardse, in een eeuwig durende spiraal van sferen die me helpen op de weg van mijn verdere groei en ontwikkeling, de essentie van leven, naar mijn uiteindelijke eindbestemming.

Zoals na elke herfst en winter een nieuwe lente komt, zo komt er na mijn dood een nieuw leven, of juister geformuleerd, het leven gaat gewoon verder, in een andere sfeer, die godsdiensten omschrijven als ‘de hemel’. Met het ontkennen van deze hemel hebben we de zin van het leven, van onze bestemming verloren en zwerven we doelloos rond, vertwijfeld zoekend naar zingeving.


Ik wens ons allen een mooie reis door de herfst, alsmaar verder voorbij het zichtbare en bewijsbare.

Tekst homepage juni 2018, thema Op weg.


Het doel van het leven, van het op weg zijn door de jaren, jaargetijden en levensfasen is volgens mij om te groeien en ons te ontwikkelen tot vrije, bewuste en liefdevolle mensen. Net zoals een bloem- en bladknop zich in het voorjaar op een wonderbaarlijke wijze ontvouwen, willen wij van nature onze lichamelijke en geestelijke capaciteiten ontwikkelen en tot bloei laten komen. Waarom voelen we ons zo voldaan als we een diploma hebben gehaald, iets konden wat we eerst niet konden, na een moeizame klim de top van de berg bereikt hebben, de baan hebben gekregen die we echt wilden en waarvoor we hard hebben gewerkt?!

Baby’s oefenen onbewust al hun spieren en bewegingen om na enige tijd te kunnen lopen. Het is ontroerende om te zien hoe ze waggelend, lachend en met de armen hoog in de lucht hun eerste zelfstandige stapje zetten. En ook al vallen ze vele malen, iedere keer staan ze weer op en proberen op nieuw, vol vertrouwen en plezier in het leven.

Op weg zijn zonder doel, zonder vooruitzicht is frustrerend, voelt als zinloos en laat ons depressief stilstaan. Mensen die depressief zijn weten niet wat ze met het leven aanmoeten, waarom ze ’s morgens zouden moeten opstaan.


Moge het ervaren en genieten van de afgelopen lente waarin alles tot leven kwam, ons in de zomer sterken in onze pogingen om te groeien en te bloeien tot wat we in het diepst van onze wezen willen zijn.

En als we deze zomer letterlijk ‘weg gaan’, moge de zomer ons dan langs wegen, streken, plaatsen en ervaringen voeren die een bijdrage leveren aan een verrijkend, inspirerend en groeizaam leven.

Tekst homepage september 2018, thema Gewoon.


Ik hou van het gewone met af en toe een uitzondering. Als we niet van het gewone, het alledaagse houden, is er volgens mij iets mis. We vinden dan blijkbaar geen voldoening in wat we doen in onze alledaagse bezigheden en vraagt dat om reflectie.

Resultaat, succes, voldoening is het gevolg van gewoon elke dag ons 'werk' doen, elke dag een stukje van onze dromen realiseren. We halen het examen door elke dag naar school te gaan en te studeren, gestimuleerd door onze dromen van wat we willen bereiken.


Maar af en toe is het noodzakelijk om even iets anders te doen,  onze zinnen te verzetten, even letterlijk en figuurlijk afstand te nemen van ons werk, huis, woonplaats en wellicht ook van ons land, om even te ontspannen, onze aandacht op andere dingen te richten en nieuwe inspiratie op te doen.


Zoals we in- en uitademen, vraagt het leven om een afwisseling van werken en afstand nemen en van strijden/met overtuiging je ergens voor inzetten en rusten. Het leven zoekt naar evenwicht, balans tussen geven en ontvangen, tussen doen en laten, tussen geluid en stilte, tussen drukte en rust. Ook dat is gewoon.


Na de zomervakantie beginnen we weer aan het gewone leven. Ik wens ons allen dat we het gewone leven, het leven van alledag als zinvol en inspirerend ervaren. Zoniet dan moeten we op zoek naar een nieuwe invulling.

Tekst homepage november 2018, thema Jaargetijden.


De zomer was warm, lang en droog, voor mij 'te'. Ik verlangde naar de herfst, naar zijn frisheid en koelte, zijn getemperd licht en zelfs naar zijn regen en wind, naar een dikke jas en kortende dagen, dichte gordijnen en brandende kaarsjes, de buitenwereld naar buiten.

Aan het einde van de afgelopen donkere en sombere winter verlangde ik naar de lichte, frisse en kleurrijke lente, en zo zal het op het einde van  de komende winter ook wel weer zijn.

Ik hou van de opeenvolging van de jaargetijden die  naar elkaar verlangen, zoals de inademing naar de uitademing, de nacht naar de dag, donker naar licht, laag naar hoog.

Het leven draagt ons alsmaar verder op onze weg naar groei en ontwikkeling, jaar na jaar, seizoen na seizoen, levensfase na levensfase. Elke dag, week en maand, elk seizoen en jaar en elke levensfase heeft daarin zijn specifieke mogelijkheden, gaven en opgaven.


Moge de herfst waarin de natuur zich, na een laatste kleurrijke uitademing,  terugtrekt in zichzelf, ons langzaam naar binnen doen keren om daar al het mooie en kleurrijke te ontdekken dat in ons sluimert en dat na de winter verlangt om naar buiten te komen en in de lente te gaan groeien en bloeien.

Tekst homepage december 2018, thema 2019.


Jaarfeesten verschillen van elkaar omdat ze horen bij een bepaald jaargetijde. Zo vieren we oorspronkelijk met Carnaval het begin van de lente en met het Kerstfeest de zonnewende: de donkerste dagen zijn voorbij en de dagen gaan vanaf nu weer lengen. Godsdiensten hebben er hun eigen betekenis aan toegevoegd. Zo vieren we met Kerstmis de geboorte van Jezus en is Carnaval het begin van de Vasten.

Is Carnaval een uitbundig feest met letterlijk veel toeters en bellen, het kerstfeest is in wezen een feest van naar binnen gekeerd zijn, van bezinning. We keren terug naar ons kindzijn, met al haar potenties en dromen en kunnen ons bezinnen op hoe het daarmee nu gesteld is en wat dat betekent voor de invulling van het komende nieuwe jaar, zodat ze weer fris kunnen groeien en bloeien in de lente en we dan alle reden hebben tot feestvieren. 

Tekst homepage februari 2019, thema Minder, minder, minder.


De nieuwjaarskaarten zijn al weer geruime tijd opgeruimd en misschien ook de meeste voornemens. De alledaagse bezigheden en beslommeringen eisen gewoon weer onze aandacht. Maar juist onze alledaagse bezigheden bepalen ons eigen welzijn en die van de wereld. En wijzelf en de wereld zijn vaak vooral druk met nog meer produceren, verkopen, kopen en consumeren. Maar we weten diep in onszelf dat steeds meer en meer ons uiteindelijk niet echt gelukkiger maakt. Integendeel, het bedreigt het bestaan van ons en onze kinderen.

In dit kader voelde ik me geïnspireerd door de slogan van de Triodosbank: ‘2019: tijd voor duurzame voornemens’:


Laten we minder spullen kopen.

Veruit de grootste milieu-impact komt van de aankoop van nieuwe spullen, zoals meubels, elektronica, papier en speelgoed.

Laten we minder vlees eten.

Dat minder vlees eten goed is voor het milieu weten we wel.

Laten we minder energie verbruiken.

Wonen staat op de derde plek in de milieu-impact.

Laten we minder en slimmer reizen.

Een retourtje Bali is qua impact van de uitstoot vergelijkbaar met 4 jaar autorijden.

Laten we minder kleding kopen.

De kledingindustrie is de tweede meest vervuilende industrie ter wereld (na de olie-industrie).

Laten we minder plastic gebruiken.

Het overmatig gebruik en niet recyclen van plastics vervuilt het milieu en onszelf.


Moge 2019 een jaar worden van minder verbruik, een jaar waarin we ons minder laten opjagen door  reclames en alles wat nieuw en in is, en eerst nagaan of we echt iets nieuws nodig hebben en dan kiezen voor kwaliteit, zodat we er lang van kunnen genieten.

Tekst homepage april 2019, thema Wie ben ik?


De vraag kan gesteld worden wat de betekenis is van het stellen van deze vraag voor de invulling van ons leven.

Naar mijn mening kan ze een belangrijke functie hebben in het proces van bewustwording van wat onze dromen zijn en wat onze dynamische krachten en onze sterke en zwakke kanten, als voorwaarden om ons verder te kunnen ontwikkelen tot bewuste, vrije en betrokken mensen.

Ons 'karakter' is niet statisch, we starten met bepaalde karaktertrekken, maar we kunnen ze ontwikkelen. We kunnen ons van onze specifieke karaktertrekken bewust worden en ze bewust inzetten voor een positief en gelukkig leven en de zwakke kanten ervan verbeteren.

Het is zaak dat we geen slaaf zijn van ons karakter, dat het niet bepaalt wat we doen, maar dat we ons ontwikkelen tot vrije personen die in alle situaties kunnen zijn zoals we wensen te zijn: bewust, vrij en oprecht betrokken, hetgeen het uiteindelijke doel van ons leven is.


Ons bewust worden van wie we zijn, wat ons beweegt, is een voorwaarde om vrij te zijn, om te kunnen handelen vanuit onszelf en niet vanuit datgene wat de omgeving van ons vraagt.

Vrij zijn op haar beurt is een voorwaarde om echt oprecht betrokken te kunnen zijn op onze omgeving.


In de winter trekt niet alleen de natuur zich terug in zichzelf, maar de winter is en was ook een geschikte tijd om dat zelf te doen en te reflecteren over 'de stand van zaken' om in de lente weer verfrist en met nieuwe energie te kunnen groeien en bloeien.

Niet alleen reflectie kan ons meer bewust maken van wie en wat we zijn, maar ook het bekijken van foto's van onszelf. In het digitale mapje 'Foto's Harrie' trof me onderstaande foto omdat ik er iets heel eigens in herkende, de peinzende blik van de zoeker. Juist niet-selfies laten vaak echt iets van onszelf zien.

Tekst homepage juni 2019, thema Over kleuren.


De warme lentezon veroorzaakte voor de zoveelste keer weer een explosie van kleuren. Blad- en bloemknoppen ontvouwden zich in zeer korte tijd als parapluis, waardoor in een paar weken tijd  onze omgeving met veel grijstinten veranderde in een prachtige groene wereld met indrukwekkende gele, roze en witte bloesemaccenten. En al die energie die alles deed ontluiken en al die kleurenpracht bracht ons de verkwikkende lente-energie die we zo nodig hadden na de donkere wintermaanden.

De groenkleuren zijn in de lente groengeel en ontwikkelen zich in de loop van zomer naar groenblauw waardoor de sfeer verandert. Doorgaans beoordelen we kleuren als mooi, lelijk of wel aardig en zijn we ons er niet altijd van bewust dat dat mede komt doordat kleuren letterlijk invloed hebben op de sfeer, op onze stemming. Sommige kleuren maken ons vrolijk en opgewekt, zoals bijvoorbeeld geel en oranje, en andere kleuren maken ons somber, zoals bruin en grijs, of doen ons naar binnen keren, zoals blauw en paars. Vaak laten we ons in het gebruik van kleuren in ons huis of bij de keuze van onze kleding  vooral beïnvloeden door modetrends en houden we te weinig rekening met het fijt de kleuren letterlijk en dus fysiek onze activiteiten beïnvloeden.

Goethe was niet alleen een beroemd dichter maar ook een beroemd natuurkundige die onder andere veel onderzoek heeft gedaan naar de werking van kleuren op mensen en ruimtes. In het verhaal ‘Over kleur’  (zie Verhalen) wordt o.a. zijn visie op kleuren beschreven die hopelijk een bijdrage levert aan een bewustere en dus effectievere toepassing van kleuren in ons dagelijks leven en een bewuster beleven van de lente-, zomer-, herfst- en winterkleuren.

 

Ik wens ons in alle opzichten een kleurrijke reis door de zomer.


Tekst homepage september 2019, thema levensritmes.


We zijn weer thuis van even weggeweest naar een ander land, een andere omgeving of gewoon thuis in een ander ritme en hernemen weer ons gewone leven, hopelijk uitgerust en met een frisse blik op het gewone dagelijkse leven.

Even afstand nemen van het dagelijkse levensritme maakt deel uit van de natuurlijke ritmes van het leven: 

Eb en vloed, dag en nacht, licht en donker, bergen en dalen, het ritme van de jaargetijden, van de dagen, weken, maanden en jaren, in- en uitademen, geven en nemen, ons naar binnen en naar buiten keren, weggaan en thuiskomen, lawaai en stilte, drukte en rust, werken en afstand nemen, strijden en rusten, zitten, liggen, staan en bewegen, passief en actief, denken en mediteren, ons afsluiten en openstellen, vlug en langzaam.

Op onze weg van groei en ontwikkeling naar bewuste, vrije en betrokken mensen, draagt het bewegen tussen deze polen ons als golven naar het strand.


Laten we in ons dagelijkse leven aandacht hebben voor de ritmes van het leven en ons erdoor laten dragen.